ilsu yaman

bir yılı daha devirdik....ve artık 4 kişiyiz :)

2011-02-09T15:25:00.008+02:00

Bir yıl olmuş yazmayalı...geçmiş yazılara bir göz attım da hep aynı mazeret ile sözlerime başlamışım... yaşayan biliyor... hakikaten öyle ama.. zaman uçup gidiyor ve biz bu hıza gerçekten yetişemiyoruz... biraz durup ara verebilsek, dinlenebilsek keşke hayatta...

21 Nisan 2010'da ailemize bir birey daha katıldı. Senin gibi o da ayın 21'inde ve çarşamba günü doğdu ama senden farklı olarak o bir boğa :)... koçlar kadar inatçı değillerdir diye umuyorum... bakalım zaman gösterecek :).......

Tabi doğum iznim sayesinde sen de uzun up uzun bir tatil yapma fırsatı yakaladın... haziran'da gittiğimiz Dikili'den Ağustos başında döndük... hergün, günde iki defa olmak üzere denize gittik seninle... bazen Utku da eşlik etti bize bazen senle anne-kız takıldık.... keyifli bir o kadar karmançormandı geçen giden günler... Dikili'yi eğlenceli kılan kuzenin Dünya'nın da aynı zamanda orada olmasıydı... iki bebek ve sen....halimiz görülmeye değerdi :)....

Güzel kızım, büyüyorsun... bir yandan büyümesen hep böyle küçük kalsan diyorum, bir yandan bir an önce büyüsen de paylaşımlarımız artsa diyorum. Garip bir duygu... bunu ancak anne olduğunda anlayabilirsin. Tıpkı benim annemi her geçen gün daha iyi alnadığım gibi :)

Tabi tatil bitince sonbaharda yine okula başladın... bu yıl 4 yaş sınıfındasın...yani büyükler sınıfına terfi ettin :)...büyüdün ya.. piyano dersi de almaya başladın :)... şimdilik çok iyi gidiyor bakalım.... gelecek zaman ne gösterecek... Piyano Öğretmenin Bora bey oldukça başarılı olduğunu şimdiden 6. yaş seviyesini yakaladığını söylüyor...

2010 yılı uçtu gitti anılardaki yerini aldı... 2011 yılının ilk iki ayını da geride bırakmak üzereyiz... şubat ayı senin için de benim için de bir milat olacak sanırım. zira Sabiha Paktuna Keskin'in 7/24 programını uygulamaya başladık seninle... 2 haftayı geride bıraktık... oldukça iyi gittiğimizi düşünüyorum.... neden böyle bir bir programa başladık diyeceksin.... bilmem....sanırım ihtiyacımız olduğunu düşündüğümden.... zira bir süredir sende artikülasyon problemi olduğunu gözlemliyoruz. Bunun nedenini araştırdık fizyolojik olarak herhangi bir sebep bulunamadı son olarak psikolojik olabileceğini düşünüyoruz...Sabiha hanım, 0-3 yaş döneminde anneye bağlanmayı tamamlayamadığını, dolayısyla da anneyi kaybetme korkusu yaşadığını düşnüyor. Konuşmandaki sıkıntının da bundan kaynaklandığına inanıyor. senin herşeyinle yakından ilgilenip üzerine titreyen ben, görünen o ki bir yerlerde bir şeyleri kaçırmışım...inşallah 7/24 programı ile bunu da atlatacağız.

seni çok ama çok seviyorum...

annen

kısa kısa ...

2010-01-07T16:49:00.003+02:00

blogun güncellenmesini annen olarak bir süreliğine devralıyorum İlsu'cuğum..ama emin ol sen büyüdükçe burayı güncellemek zorlaşıyor...yazacak çok şey var ama zamanın hızına yetişmek mümkün değil..

eylül- ekim ayları senin soğuk algınlıklarınla geçti.. bir de domuz gribi salgını korkusu vardı tabi... bu salgın yüzünden toplumca paranoyak olduğumuz için seni her hafta bir tiyatroya götürme hayallerim bir süre ötelendi..

bu arada sen 2 -3 yaş ergenlik sendromunun en tepe noktasına ulaştın... aramız senle ne kadar soğuduysa babanla o kadar ısındı :)... babammm... babacığımmm diye ona sarılırken.. tam tersine çetilll eyyeme memiii ( çekil elleme beni) diye beni kendinden uzaklaştırdın... sonra Prof. Sabiha Paktuna Keskin'den haberdar oldum... onun tüm kitaplarını aldım... yazılarını okudum... ve yanlışlarımı gördüm... uçurumun kenarından döndük diyebilirim. son 2 haftadır onun tavsiyelerine uyuyorum ve nihayet hayat bizim için çok daha çekilebilir hale geldi... çocukların dünyasının 3boyutlu bir resime benzediğini farkettim onun sayesinde.. ilk bakışta hiç bir şey anlamıyorsun karman çorman sana hiç bir şey ifade etmeyen bir resim... ama konsantre olunca, empati kurunca 3. boyutu yakalıyorsun ve birden bire bambaşkabir dünyaya geçiş yapıyorsun... taaa ki gözlerini kırpana yada yanlışlıkla kaydırana kadar... sonra kendi dünyana tekrar dönüveriyorsun... işte siz çocukların dünyası böyle bir şey... sürekli o boyutta kalmak mümkün değil ama sıklıkla girip bakmak gerek...

güzel kızım, bu arada abla olma hazırlıkların da çok başarılı gidiyor :)...3. yaşını doldurduktan bir ay sonra aramıza katılacak olan erkek kardeşin ile çok iyi geçineceğinizden eminim :).

her geçen gün büyüyorsun, kendi kararlarını kendin veriyorsun, kendine göre doğruların-yanlışların var ve bunun uğruna mücadeleni vermekten kaçınmıyorsun...

tipik kız çocuklarının sevdiği oyuncaklar ile aran pek yok.. bebeklerle oynamayı sevmiyorsun.. evin her tarafı boya kalemleri ve arabalar ile doldu..buna rağmen yılbaşinda hediye olarak ne istersin diye öğretmenin sana sorduğunda bıkmadan yine "abuya"(araba) istedin... biz de elimiz mahkum aldık... oturup sulu boya ile bir resim yapışın var... hayran olmamak mümkün değil.. öyle ciddi ve özenle yapıyorsun ki...

bir de at binme hevesin var... 2 yaşından bu yana hemen hemen 2-3 haftada bir seni at binmeye götürüyoruz... atları öyle çok seviyorsun ki gittiğimz her yerden kesme şeker toplayıp " ata mama" diyerek ceplerini dolduruyorsun.. en çok siyah ata binmeyi seviyorsun... bu ilgin devam ederse biraz daha büyüdüğünde bu işi hobi olara yapmaya başlayacaksın galiba :)...

geçen gün tutturdun go-kart a bineceğim diye... düşündük taşındık nasıl olur... olmaz ki... yaşı çok küçük ... en sonunda akşamın bir vakti kimsenin olmadığı bir zamanda gittik... babanın kucağında bindin... ben pistin dışında hop oturup hop kalkarken sen sevinç çığlıkları atarak babanın kucağında hızlandıkça hızlandın... Allah korudu valla ikinizi de... bir daha razı olur muyum bilmiyorum...

anlayacağın yaşından oldukça büyük işler yapmaya pek heveslisin... kendine güvenin inanılmaz... bu beni biraz koktutmuyor değil... ama elden bir şey gelmiyor...

annen.

zaman bana yetişemiyor....

2009-08-07T10:33:00.007+03:00

Büyümek zor iş... büyüdükçe yapmak istediklerim, artıyor zaman yetmemeye başlıyor... blogumu bile günceleyemiyorum. Bu işi bir süreliğine anneme devretmem gerekecek galiba :))
Son üç ayda pek bir büyüdüğümü söylüyorlar :)... bir kere en önemlisi haziran başından bu yana bez kullanmıyorum artık. en sevdiğim renk mor (bu rengin güzelliğini anneannemin bana gösterdiği eşsiz güzellikteki çiçeklerde ilk kez farkettim) en sevdiğim çizgi film karakterim "tulli"den sonra artık "Şimşek Mcqueen"... bebekler ile oynamaktan hoşlanmıyorum... arabalara olan merakım ilk defa saçımı kestirmeye gittiğimde başladı. kesim sırasında canım sıkılmasın diye kuaförüm bana özel olarak "şimşek mcqueen" çizgi filmini açınca hayran kaldım o muhteşem hız sahnelerine... bu da bana genlerimden geçmiş olsa gerek...annemle babamın motorsiklet maceralarını görmemiş olsam da sıklıkla duyuyorum çünkü...

tatlılar ile aram çok yok.. ( p.s.: çok şükür :)) [annen] ) yazın Dikili'de bamyanın tadını keşfettim.. oldukça güzel olduğuna karar verdim... bebekken havucu çok seviyordum ama artık görmeye dahi tahammül edemiyorum :). mısır hala en sevdiğim yiyecekler sınıfında ama annem genetiği oynanmış ürünlerden olduğu için bana yedirmiyor :(..... taneli yiyecekleri hala çok seviyorum ve onları tek tek çatalıma batırıp yemekten büyük keyif alıyorum. bu arada yaklaşık 1 aydır çatal bıcak ile yemek yemeği öğrendim.. yemek yemek böyle çok keyifli oluyor :)) gerçi bıçağı sol çatalı ise sağ elimle tutmayı tercih ediyorum ama yine de kesip biçmeyi başarabiliyorum ....

okul nasıl gidiyor derseniz... Temmuz'da bir ay kadar ara verdim ama döndüğümde okulumu özlediğimi farketmişim... keyifle gidiyorum... yazın bir başka keyifli oluyor okul... baharda yetiştirdiğimiz domateslerimizi salatalıklarımızı topluyor, her gün havuza giriyor, yüzme ve bisiklete bimesini öğreniyoruz... bir de el sanatları yapıyoruz mesela dün boncuk dizerek kendime bir kolye yaptım :) (takı takmayı da ne çok severim ya :) ) artık bunu kendim yaptığım için takarım sanırım...geçen gün de el boyaları ile gökkuşağı yaptık ben minik parmaklarımla gökkuşağının kenarlarını süsledim...

hala kendi dilimde konuşmayı tercih ediyorum arada annemin tercümanlık yapması gerekiyor :)

telaffuz hazneme eklediğim kelimelerim şunlar;

uçaa (uçak)

çiyaa( tren)

moo ( mor)

atti ( at)

çiçe ( çiçek)

ciye ( çilek)

abaya ( araba)

cici annene ( büyük anneanne)

bi, diti, üü, döö, bi, ati, dedi, çeçi, dotüü, oooo ( 1,2,3,4,5,6,7,8,9,10)

baa ee didioo ( ben eve gidiyorum)

dede düdü buda, ama anne düdü bumaa ( dedemin arabası burada ama annemin arabası yok)

ço ço ( çok, hızlı, büyük..)

ciciannene dede co co didiyo ( büyükanneanne dedem çok hızlı gidiyor )

iccu e nene ? ( ilsu'nun evi nerede? )

geçen üç aydan kısa kısa...

2009-04-21T09:59:00.018+02:00

Bloguma anılarımı yazmayalı ne kadar zaman olmuş... şimdi geriye dönüp bakınca yazacak ne çok şey varmışşş ama biraz ihmal biraz vakitsizlik ...bugünden sonra daha düzenli yazmaya çalışacağım... bu arada geçen zamana ilişkin kısa bir özet vereyim :

Şubat ayında okula başladım. haftanın 5 günü tüm gün gidiyorum. yaşımın erken olduğunu düşünen ve annemle babamı eleştiren herkesi utandırdığımı düşünüyorum :) çünkü okulumu çok seviyorum. :) ilk günden itibaren hiç bir zorluk yaşamadım. öğretmenlerimi de, arkadaşlarımı da, okulumu da çok seviyorum. öte yandan Anneannem ve dedemle geçirdiğim 20 ayımı çok özlüyorum.. o günlerimin ayrı bir güzelliği vardı... Bugün okula bu kadar rahat ayak uydurabildiysem bunda onların çok emeği var.... çünkü 20 ay sadece bakımımı üstlenmediler, kendine güvenen ne istediğini bilen bir birey olabilmem için kişiliğimi oluşturacak temel taşları da özenle bir bir yerine yerleştirdiler... teşkekkürler anneanneciğim, teşekkürler dedeciğim...

----------------

21 mart'ta 2. yaşımı kutladık. üç gün üç gece süren bir kutlama şöleni oldu bu yaşım tıpki bir önceki gibi :) ...bu mutlu günümde beni yalnız bırakmayan tüm sevdiklerime teşekkür ediyorum... çok uzaklardaki kuzenim Piraye'ye de aynı şekilde sevgilerimi gönderiyorum...

------------

ikinci yaşımı doldurduğumun ertesi günü tuvalet eğitimi almaya karar verdim. ilk defa büyük tuvaletimi kendi isteğim ile bana özel tahsis edilen lazımlığıma yaptım ardından babam ve annemle birlikte sifonu çekerek büyük tuvaletimi uzaklara uğurladık ve arkasından "day dayyyy" yaptık. o gün bugündür küçük büyük farketmiyor tuvaletim geldi mi kendim gidip işimi hallediyorum ancak temizlik için hala annemden destek alıyorum. Bu arada bezimden henüz tam anlamı ile vedalaşmaya hazır olmadığımı da itiraf etmem gerek. :) niyetim yazın bu işi sonuçlandırmak .... bakalım... kısmet...

-------------------

Konuşma denemelerim de fena gitmiyor... aslında derdimi 3 kelime ile çok rahat anlatabiliyorum ama annem ısrarla bana cümleler kurdurmaya çalışıyor... en çok kullandığım kelimelerim şunlar;

Mamicam ( yemicem)

abba ( ben yani ilsu)

Buaa ( buraya)

mama ( malum bildiğimiz mama)

dapma ( yapma)

bu nee ?

Açimmii ( açayım mı, kapatayım mı, açar mısın, kapatır mısın, )

olee ( oley)

Accaa ( şapka)

Daydayyy ( bye bye)

buma ( yok, kayıp, bulamıyorum vs..)

çeçiii ( çekil)

eyma ( elleme)

baba ( baba, dede)

anene ( Anneanne)

----------------

Okulda en küçük olduğum için herkes beni inanılmaz kolluyor, bazen ellerindeki nesneleri onları döverek ellerinden almaya çalışsam da :))..küçük olduğum için ve sanırım dayanılmaz bir cazibem olduğu için hiç seslerini çıkarmıyorlar :) Ben de büyüdüğüm zaman aynı şekilde benden küçüklere anlayışlı davranarak bana gösterilen bu hoşgörüyü boşa çıkmayacağım :)...

kısa, kısa...

2008-12-11T14:27:00.003+02:00

Nereden başlasam bilmiyorum o kadar zaman oldu ki yazmayalı....yaz tatilimi dikilide geçirdim, anneannemle dedemin yanında annemle birlikte...erik ağacındaki eriklere "del, del, del" diye çağırdığım günler, denize girdiğim, sahilde kum ile oynadığım günler, merdivenlerden kendi başıma indiğim, dedemin motorsikletine kendimden başka kimseyi bindirmediğim o günler öyle hızlı geçti ki....hiç bir şey anlamadım.. son bahar geldi, yapraklar döküldü ve ben gymboree 'da haftada 2 saat müzik ve resim dersi almaya başladım...resim dersinde duvarları boyuyor, hamurlarla oynuyoruz. ellerimizle resim yapıyoruz, yapıştırma saatinde ise annem için çok güzel hatıralar hazırlıyoruz. Müzik dersinde ise afrika müziği ve klasik müziğin ardından şimdilerde rock&roll öğreniyoruz. inanılmaz keyifli geçiyor günlerim. Anlayacağınız hiç ama hiç boş vaktim yok artık...

ekim sonlarında ilk defa bir sirk'e gittim. arkadaşım Melis ile birlikte :). çok keyifliydi. annemle Mine teyze gösterinin sonuna kadar kalacağımızdan hiç emin değildi ama tam 2 saat boyunca keyifle izledik tüm gösteriyi.

ikinci azılarım çıktığı için artık yemek konusunda annemi eskisi kadar üzmüyorum. İştahım yaza nazaran çok daha iyi sayılır :) ama hala balık ve et ile aram pek yok. sebzelerden brokoliyi seviyorum bir tek.

kendimce gayet güzel konuşuyor derdimi anlatıyorum ama annemler beni anlamıyor, boş gözlerle yüzüme bakıyorlar, onların beni anlaması için biraz daha vakit lazım galiba :). son öğrendiğim kelimelerden sıklıkla kullandıklarım ; uçaa (uçak) , çeçiçe ( çekirdek), açimmiii(açayım mı), del del (gel), mama, anneeee, babaaaa, anniii("anne"nin şımarıkca hali), cimi cimi, (ne olduğu bilinmiyor), amii (dedenin veya anneannenin tespihini çektikten sonra söylenen amin :) ), bıdıbıdı( ne olduğu bilinmiyor)

ben büyüyorum...

2008-04-27T23:48:00.009+03:00

Günler geçiyor, aylar geçiyor ve ben hızla büyüyorum,

azı dişlerim çıktığı için artık daha rahat çiğniyorum yemekleri, şu sıralar en çok taze fasülye ile taneli yiyecekleri seviyorum. bezelye, mısır, pilav favorilerim arasında. etle aram pek yok. elma en sevdiğim meyva. yoğurt ve süt ile de aram iyi.

Evdeki çiçeklerin topraklarını gizli gizli alıp yerlere saçıyorum sonra da annemi"beni kurtarrr yanlış bir şey yapıyorum" dercesine çağırıyorum. Babamın telefonunu başkasının kullanmasına asla izin vermiyorum annemin bile. gördüğüm an kavga kıyamet telefonu alıp babama götürüyorum. annemin de yer paspasını kimseye vermiyorum :) paspası bir yerde gördüğümde benden büyük ve oldukça ağır olsa da sürükleye sürükleye anneme götürüyorum yerleri silmesi için ona veriyorum. oyuncaklarım da benim için çok değerli. ben oynamaktan hoşlanmasam da bir başkasının onları ellemesine dayanamıyorum. hemen alıp saklaması için anneme götürüyorum.

merdiven inip çıkmayı da çok seviyorum. tek başıma koşturmaktan (bazen düşsem de), oynayan çocukları seyretmekten inanılmaz keyif alıyorum.

mutlu yıllar banaaa.....

2008-03-24T23:35:00.001+02:00

üç gün üç gece kutladım ilk doğum günümü... üfle üfle bitmedi mumlarım...aç aç bitmedi hediyelerim :)... fazla sözle gerek yok işte o günlerimden bir kaç kare: http://picasaweb.google.com/ilsuyaman/MutluYLlarBanaaa

bir eşik daha atladım

2008-03-07T10:22:00.000+02:00

Çok uzun bir ara verdiğimin farkındayım siz büyükler için 3 ay çok uzun bir süre olmayabilir ama benim için öyle değil. geçen 3 ayda çok büyüdüm ben. yürümeyi geçtim artık koşuyorum, konuşuyorum, kendimce cümleler kuruyorum gerçi çoğu zaman kimse beni anlamıyor. en çok de-de, ba-ba- del-del-del, tedi dittii ( kedi gitti)- düttü (düştü), hadi del, ( hadi gel), ve henüz anlamını bir tek benim bildiğim bir kaç kelime daha...

Hayatımda yeni bir dönem açıldı...
5 Mart itibari ile (11,5 ay) annemin bana özel hazırladığı süte veda ettim. Artık akşamları annemin yardımı olmadan da uyuyabiliyorum. gece nöbetlerinde annemle babam görev bölüşümü yaptılar. Artık uyandığım zaman çığlıklarıma annem değil babam geliyor, beni kucağına alıyor sırtımı okşaya okşaya evin içinde gezdiriyor. uykuya daldğım zaman da prensesler gibi kucağında taşıyarak yatağıma yatırıyor. Sabaha karşı ikinci bir yoklama çekiyorum o zaman da genelde annem kalkıyor ama ona artık ağır geldiğim için ya yatağıma geliyor bana sarılarak benimle birlikte yatıyor ya da beni kendi yataklarına götürüyor.. ben pek tabii ki ikincisini daha çok tercih ediyorum. Ama bu maalesef her zaman kısmet olmuyor :). gece sütlerini bıraktığımdan bu yana sabahları inanlmaz acıkmış oluyorum. her sabah 06:00 da uyanıyorum. Bazen babam bazen de annem kalkıyor kahvaltı hazırlıyor. Bana özel tost (labne ve dil peynirli bir dilim tost ekmeği) yanına da aptamil junior sütümü hazırlıyorlar. (aptamil 2 ve 3 den sonra artık aptamil junior süte terfi ettim). En geç 07:15-20 sularında annemle evden çıkıyoruz. Anneanneme gidiyoruz. Anneannemde de pekmezimi yiyorum. sonrası malum tüm gün anneannemin tepesindeyim.

Anneannem benimle oyunlar oynuyor, dışarıya çıkıyoruz camdan kedilere el sallıyoruz. Her öğlen bana özel su buharında pişen çeşitli sebzeli ve et sulu yemeklerimi yediriyor. şu sıralar portakalı çok seviyorum. bir bütün portakalı yediğim bile oluyor. En sevdiğim şey, anneannem evi toplarken arkasından örtüleri tekrar yere atmak, deri kaplı sandığını kemirmek, ve fırsat buldukça balkondaki çiçeklere ulaşıp onları devirmek. çok hızlı koştuğum için anneannem bana yetişemiyor :) o gelene kadar ben yapacağımı yapıyorum. ah bir de buzdolabındaki mıknatıslı süslerle oynamayı seviyorum. onları alıp tekrar dolabın kapağına yapıştırmak çok keyifli. oyuncaklarımın hiç biri ile oynamıyorum ama kitaplarımı çok seviyorum. rengarenk bir sürü şekillerin olduğu kitaplarla dakikalarca oyalanıyorum.

2007 benim için "ilk"ler yılıydı...

2007-12-31T14:53:00.000+02:00

2007'nin benim için ayrı bir önemi var. Ne de olsa dünyaya bu yıl geldim. ilkler ile dolu bir yıldı benim için. 40.günümde ilk kez "agu"ladım. 4 aylıkken ilk kez döndüm. 4.5 aylıkken ilk dişlerim çıktı. 5.5 aylıkken ilk meyvamı yedim "şeftali". ilk kez 9. ayımda yürüdüm. bugünlerde "ba-ba-ba" ve "de-de-de"-"del-del-del" gibi hecelerle çevremdekileri heyecanlandırmakla meşgulüm :)

2008 yılında da tüm "güzel ilk"leri yaşamayı diliyorum. Aileme, vatanıma, en nihayetinde tüm dünyaya mutluluk, bereket, sağlık ve barış diliyorum. Hiç bir çocuk ağlamasın istiyorum. çok mu şey istiyorum...?

yürümek ne kelime.....adeta koşturuyorum :)

2007-12-28T13:22:00.000+02:00

hoop bir buradayım, hooop bir oradayım. pata pata yürüyorum artık. 21 Aralık 2007 tam 9 aylık olduğum gün sevdiklerime bir bayram hediyesi verdim. Sonrası çorap söküğü gibi geldi. önce bir adım sonra iki adım, şimdilerde 5 adım ve fazlasını atabiliyorum. yürümekle de kalmıyorum artık "ba-ba-ba-ba" diye heceliyorum da.

bu yazdıklarımı okuyunca sitemi niye eskisi kadar sık güncelleyemediğimi anlamışsınızdır sanırım :). çok işim var çünkü çook. Eh hem yürü hem hecele, kolay değil.

felekten bir gün...

2007-12-07T00:29:00.000+02:00

19 Kasım'da Anneme güzel bir doğum günü hediyesi verdim. üst dişlerimden sonra kesici dişlerim de patladı. artık sıralamanın ötesinde neredeyse yürüyorum sayılır. annem ellerimden tutmasa kendim de yürüyeceğim... Artık "hayır"ı ve "evet"i ve hatta inadına yapmayı da öğrenmeye başladım.

Aralık ayım oldukça hareketli başladı. 3 Aralık'ta Dedem ameliyat oldu. çok zor bir ameliyattı ama dedemin güçlü bir bünyesi olduğu için şükür ki atlattı. Dedemin ameliyat olduğu gün annem tüm gün hastanede olduğu için ben babamla felekten bir gün çaldım. tüm yasakların delindiği, evin alt üst edildiği, yemeklerin etrafa saçıldığı ve annemin eve gelmesine yakın bir saatte tüm suç aletlerin ortadan kaldırıldığı bir gün geçirdik babamla, Annem saat başı arayıp yoklama çektiyse de biz babamla hiç çaktırmadık yaptıklarımızı :). Gerçi akşam babamın pestili çıkmıştı ve ertesi gün bile kendine gelememişti ama olsun değerdi değil mi babişko?.

Dedemin iyi haberlerini alınca hepimizin keyfi de yerine geldi. Annem için çok zor bir haftaydı bu hafta. Ama ben öpücüklerim ile ( henüz öpmek yerine ağzımı açıp annemi yemeğe çalışıyorum) anneme moral verdim ve sanırım işe yaradı :)

Çoook hızlıyım kimse bana yetişemiyor yaşamın kendisi bile

2007-11-14T16:50:00.000+02:00

Yaklaşık bir aydır annem de babam da işlerine o kadar yoğunlaşmış ki ben onları sadece akşamları hatta bazen de geceleri görebilir oldum. Neyseki hayat yavaş yavaş normale dönmeye başladı. bu arada ben neler yaptım neler... birkere 29 Ekim Cumhuriyet bayramında yani 7. ayımın ilk haftasında üst dişlerim patladı. Hemen akabinde yerde emeklemekten sıkılıp yürüme denemelerine başladım. Aslında fena da gitmiyor diyebiliriz. Bulabildiğim her yüksekliğe uzanıp ayağa kalkıyorum ve elime geçen her nesneyi kemiriyorum. Bundan dedem de payını aldı. Bu sabah dedemin yanağına bir hatıra bıraktım. :) bir ısırdım ki.... dedemin gözlerinden yaş geldi :).

Dedem adli tıpa gidip rapor alacakmış işkence gördüğüne dair... anneme öyle diyor. Ben henüz reşit olmadığım için bana bir şey olmaz olan annemle babama olur :).

"Dedeciğim ama yanakların çok tatlıydı dayanamadım napiiimmm.....hem arada annemi de ısırıyorum o hiç kızmıyor sadece ahhhhh... diye bağırıyor okadar."

Diş çıkarma derdinden kurtulduğum için (şimdilik) artık iştahım da yerine geldi. En çok lüfer yemeği seviyorum. Yarım lüferi bir oturuşta yiyorum. meyva ile aram pek iyi değil ama mesela kerevizi çok hem de çook seviyorum.

Bu arada çok mutlu bir haber aldım. Ziynet'im mart 2008'de aramıza katılacakmış çok mutluyum. ben o zaman bir yaşımı doldurmuş olacağım için ona ablalık yapacağım. Es teyze merak etme ben onaçok iyi bakarım.

inadım inat mı inat...

2007-10-04T12:08:00.000+02:00

Büyüdüm ya artık bir inat damarım var ki evlerden uzak:) nerden geldi bilinmez, bazen annemin karadeniz damarından bazen de babamın boşnak damarından geldiği söylenir. Aslı nedir bilemem. Tek bildiğim istemezsem kimse bana bir şey yaptıramaz....

Hem benim 6 ayım da dolu dolu doldu. Yani hiç boş yer kalmadı :). büyüdüğüm için istediğim herşeyi yapabiliyorum. Annemle Babama göre emekliyorum, doktoruma göre sürünüyorum. Adına ister emekleme ister sürünme desinler, ben sonuçta istediğim yere gidebiliyorum. Artık büyüdüm anlayacağınız, dolayısıyla da istediğimi yaparım.

şu işi bir daha düşünsek??

2007-09-30T11:53:00.000+02:00

Şu yemek işini diyorum, bir daha düşünsek diyorum... (ne diyorsun kızım olmaz geridönüşü yok. annen.)

başlarda iyi hoştu da ben sıkıldım ya şu yemek işinden... sabah kalk kahvaltı yap tam aman bitti kurtuldum derken hoop meyva saati... ya iyi güzel yedik biraz oyun oynayalım derken öğlen yemeği vakti... of bıktımmm diye mızıldanırken yoğurt zamanı... ay anneciğim gel artık işten, ben süt istiyorum sütt...

ilk zamanlar sevmiştim değişik tatları hele hele kereviz ve semizotu favori sebzelerim arasındaydı. şeftali hala bir numaralı meyvam, elma da eh işte idare ederdi. Ama günler geçti ben bu işten sıkılmaya başladım. Denedim gördüm ve kararımı verdim annemin sütü hepsinden daha güzel ve lezzetli. öyle büyüleyici ki daha ilk yudumunda kendimden geçiyorum ve tatlı rüyalara dalıyorum.

diyorum ki bu işi bir daha düşünsek, otursak tartışsak, tüm öğün başlıklarını bir bir müzakere etsek olmaz mı? Belki bu uyum sürecinde makul bir geçiş aşamasında anlaşırdık, ben derim ki boşverelim tüm bunları biz bildiğimizden şaşmayalım hem bütün büyükler demiyor mu anne sütü en sağlıklısı diye.. eeee daha ne....

Akdeniz akşamları bir başka oluyor

2007-09-08T20:31:00.000+02:00

Ailece ilk tatilimizi yaptık. Bir hafta boyunca her sabah Akdeniz'in kokusu ile uyanmak çok güzeldi... Denize giremediysem de ( doktorum 1.5 yaşından önce denize ve havuza girmeme izin vermedi çünkü) otelde vakit geçirmek, havuza, denize girenleri izlemek çok keyifliydi. Adam&Eve Hotel'in güzel angel'i inci ablaya bize ayırdığı müthiş manzaralı oda için teşekkür ederim. Her sabah akdeniz ile uyanmak, her akşam akdeniz ile uyumak çok güzeldi.

Bu tatil benim için bir başka özeldi çünkü şeftaliyi, elmayı ve armudu ilk defa burada tattım. Öyle lezzetliydiler ki... Tatilden dönüşüm muhteşem oldu; Anne sütünün benim için her zaman ayrı bir yeri var ama meyvaların da bundan sonraki hayatımda önemli bir yeri olacağı kesin. hele hele o şeftali yok mu kendimi kaybediyorum yerken :)

saçlardır en sevdiğim....

2007-09-07T21:37:00.000+02:00

saçları çok seviyorum. uzun olacak, çok olacak, çektim mi bir tutamı elimde kalacak....en makbul olanı Teyzeminkiler çünkü çoklar ve uzunlar. Anneminkiler de fena değil ama artık eskisi kadar yoklar, sanırım yola yola başında saç bırakmadım. Babamın saçı yok denecek kadar az ama onun da çok güzel tüyleri var. Babam tüylerini çekmemden çok hoşlanıyor, yoksa niye gözlerinden yaş gelsin ki, sevinç gözyaşları?. Ama annem pek hoşlanmıyor sanırım çünkü ne zaman çeksem saçlarını canı acıyormuşcasına bağırıyor, elimi tutuyor.... en güzelini teyzem yapıyor, hiç sesi çıkmıyor. Teyzem beni çok seviyor... :).

ben büyüdüm kocaman bir kız oldum artık...

2007-08-12T10:05:00.000+03:00

145. günümü yaşamak için bu sabah uyandığımda özel bir gün olacağını benden başka kimse bilmiyordu.
hafta sonu babamın memleketine Adapazarı'na gittik. kuşlar böcekler, çiçekler derken oldukça keyifli ve keşif dolu geçti bu hafta sonum. sabah babamla erkenden kalktık, bahçeye çıktık tüm güzelliği ile karşımda duran ağacımı hayranlıkla izledim, inciri tanıdım, fındığı tanıdım... çok güzel taze bembeyaz bir mısırlı süt içtim...annem akşamdan hazırlamıştı sütümü :)

ev halkı bir bir uyanmaya başlayıp da kahvaltı vakti geldiğinde biz babamla balkonda salıncakta sallanıyorduk. Annem bir bardak su ile yanımıza geldi... buz gibi çok iştah açıcı görünüyordu. Ben tadına bakmak için hamle yapınca annem dayanamayıp bardağı tanımam için bana uzattı. Bardağı tam afiyetle ağzıma götürüp yalayacaktım ki "çıttt" diye bir ses duyduk :) üçümüz de birbirimize bakakaldık annem "nasıl yani" diyebildi sadece... Bir deneme daha yine bir "çıttt" sesi... annem "aman allahım dünyanın en güzel sesini duydum" diye üzerime saldırdı... babamla ben şaşkınlık içinde annemi izlerken annemin parmağını ağzımın içinde buldum... evet sizin de anlayacağınız gibi ilk dişim ucunu göstermişti... ben de artık büyümüştüm... kocaman bir kız olmuştum....

Döne döne döner mi oldum...

2007-07-30T16:50:00.000+03:00

Ben 3. haftamdan beri uyurken yüzükoyun yatıyorum... Annem öyle alıştırmış şimdi de başka türlü uyuyamıyorum... 120. günüme kadar durum en azından böyleydi ama 120. günümü doldurduktan sonra yüzükoyun yatmak ve birinin beni kaldırmasını beklemekten sıkılır oldum. Yatacağım pozisyona kendim karar vermeye karar verdim.:) Önce anneanneme çıtlattım bu kararımı, o hemen anneme yetiştirdi ( Ülkem kızınız dönüyor artık, dikkat edin sakın ha yalnız bırakmayın....) sonra annem tabi akşamına babama haber verdi...aynı gece annemle babama bir gösteri yapmayım dedim. Beni her zamanki gibi yatırdılar iyi geceler öpücüğü verdiler, gece saat 2 gibi annem gece sütümü vermek için uyandığında halimi gördüğü zaman şok oldu :) kıh kıh kıh... çünkü beni yatağımın başucuna yüzükoyun yatırmıştı ama uyandırmaya geldiğinde, beni yatağın ayak ucunda ve sırtüstü yatarken buldu. sonrası malum, babam uyandırıldı o da geldi dakikalarca beni yatakta hayranlıkla seyrettiler, seyrettiler, seyrettiler taa ki ben artık açlıktan ağlamaya başlayıncaya kadar. :)))

çok yoğunum çoookk...

2007-07-21T20:18:00.000+03:00

uzun bir aradan sonra tekrar merhaba...

biliyorum çok uzun zaman oldu yazmayalı ama günlerim çok yoğun geçiyor ve hiç vakit bulamıyorum blogumu güncellemeye... annem temmuz başında işe başladı... tabi benim için de mesai başladı...gün bizim için 05.30-06.00 arası başlıyor. Uyanma faslı giyinme faslı ve süt içme faslı derken saat oluyor 07.00. sonra düşüyoruz yollara... 08.00 gibi anneanneme ulaşıyoruz orada annem bir mola veriyor ben ise anneannemin bana hazırladığı odama yerleşiyorum. sonra annem işe gidiyor. benim için asıl eğlence o zaman başlıyor... anneannem gık desem benimle oyun oynuyor gak desem süt veriyor...hem de öyle biberonla falan da içmiyorum sütü, büyükler gibi kaşık kullanıyorum... eee ben artık büyüdüm bebekler gibi biberonla süt içmek de neymiş....bir süt içişimiz var ki evlere şenlik :) süt mü içiyorum süt banyosu mu yapıyorum valla bazen karışıyor :)....ama ne yapayım kaşığın ben de tutmak istiyorum, tutmaya çalışınca da tüm sütü üzerime döküyorum... :) yemek vakti süte beleniyorum desek yeridir:))). anlayacağınız bir elim yağda bir elim balda...öğlenleri annem geliyor taze süt getiriyor... ama gelmesi ile gitmesi bir oluyor... akşamları annem işten dönünce beni alıyor, beraberce eve dönüyoruz. tabi biz eve gelene kadar saat oluyor 20.00 tam benim uyku vaktim. zaten banyomu yapar yapmaz sütümü içip yatıyorum. sonrasını ise bilmiyorum.... babamın söylediğine göre annem de pestili çıkmış bir şekilde bazen salonda bir koltuğun üzerinde, bazen benim odamdaki sallanan koltukta uyuyakalıyormuş... uykumda hayal mayal hatırlıyorum babamın gelip de beni öpmesini ve iyi geceler dilemesini... sabah olunca yine aynı maraton başlıyor...

işte bu nedenle blogumu güncelleyemiyorum. çok yoğun geçiyor günlerim çok.

ilk tatilim

2007-06-04T22:16:00.000+03:00

İlk tatilimde Anneannem ve Dedemin evimizden 450 km uzakta bulunan Dikili'deki evlerine gittik. Annem ile ben önden geldik, babam da hafta sonunda yanımıza gelecek. Babamdan ilk defa bu kadar ayrı kalacağım için çok üzülüyorum ve onu şimdiden çok özledim.

Burası çok güzel... hiç bu kadar çok dışarıda vakit geçirmemiştim (gerçi annem gün boyu beni gölgeden gölegeye kaçırıp duruyor :) ). Neredeyse bütün gün dışarıda bahçede dolaşıyoruz, annem bana meyva ağaçlarını tanıtıyor. Elma, şeftali, kayısı, erik...hepsinin üzeride de meyvalar var ama çoğu daha olgunlaşmamış. Anneannem kayısının, biz İstanbul'a dönene kadar olgunlaşacağını söylese de benim onu bu sene yemem mümkün görünmüyor, ancak annem yerse ben de nasibimi alırım :). Benim burada bir zeytin ağacım da var. Şu anda benim gibi küçücük ama ikimiz de büyüdüğümüz zaman, dallarındaki zeytinleri kendi ellerim ile toplayacağım.

Babam gibi beni çok özleyen bir başkası da biricik Teyzem. Hergün ya sesimi duymak için telefon ediyor ya da internetten kamera ile beni izliyor... "Biricik teyzeciğim, ben de seni çok özlüyorum ama artık resimlerim ile idare edeceksin keşke annem seni de cebine koyup getirebilseydi... :)

ilk tatilimin ilk günleri böyle geçip gidiyor... bahçede çimlerde koşacağım, salıncakta tek başıma sallanacağım günleri dört gözle bekliyorum... ve babacığım seni çok seviyorum... bir an önce yanımıza gel, e mi...

dikili ağacım...

2007-06-01T13:13:00.000+03:00

Benim de artık bir dikili ağacım var, hem de bir çınar. Babamın memleketi olan Adapazarı'nda babaannem ile dedemlerin bir köy evi var... ben doğduğum zaman, babam oraya gidip bahçeye bir çınar ağacı dikti... benimle birlikte büyüyecek çok güzel bir çınar hem de...

bu yabancı da kim....

2007-05-23T09:10:00.000+03:00

Artık adam seçiyorum vallaa.... Geçen gün "godfather"im geldi, saçları kısa ve dik dik olduğu için ondan çok korktum :) görür görmez ağlamaya başladım. Neyseki annem beni kucağına aldı da biraz sakinledim. Ama sonra birbirimize alıştık hatta ben onun kucağında uyudum bile :).

Bana mama sandalyesi almışlar, bütün akşam babamla birlikte kurmaya çalıştılar :) en sonunda kurdular meğer çok basitmiş... tabi annemle Elçin teyze o hallerine çok güldü... Ben ise o saatte uyuduğum için bu eğlenceyi kaçırdım. Ama sabah annem bana herşeyi anlattı... Mama sandalyemi çok sevdim, ona oturacağım ve mamalarımı etrafa saçacağım günleri dört gözle bekliyorum. Teşekkürler Godfather teşekkürler....

Anneler günü...

2007-05-13T22:23:00.000+03:00

"Canım Kızım,

Bu tarifi imkansız duyguyu bana yaşattığın için sana çok teşekkür ederim bebeğim.
Anne olunca anlarsın derlerdi... Anladım.

Meğer gerçekten annelik kalbimin, bedenimin dışında da atması demekmiş hemde sonsuza kadar.

Meğer annelik bütün dünyanın bir tarafta, bebeğimin bir tarafta olması demekmiş.

Bebeğim, meğer hayat sensiz ne boş ne anlamsızmış...

sen bana verilebilecek en güzel hediyesin... "

annen

Biz kocaman bir aileyiz...

2007-05-06T22:56:00.000+03:00

Annemler üniversite yıllarında bir araya gelmişler...sonra sırayla bizler katılmışız aralarına... Önce Barış abi gelmiş... sonra Melis... bu yıl da ben geldim :). Şimdi sırada "Özge" var. Onun da eli kulağında... bugün yarın katılır aramıza sağlıkla inşallah. Gürel Amca ile Özlem Teyzem'den de artık bir kardeş bekliyoruz :)) işte o zaman ailemiz tamamlanmış olacak... ( şimdilik :) )

tüm ailenin bir yere yemeğe gittiğini düşünsenize.... kıyamet gibi değil mi...

yorum yok

2007-05-05T11:23:00.000+03:00

Bugün hava çok güzeldi...

2007-05-03T22:50:00.000+03:00

Çok güzel bir gündü bugün... sıcacık güneş, bol oksijen, ağaçlar, çiçekler, böcekler, kuşlar...

Bugün Belgrat ormanı yakınlarındaki Atatürk Arboretumu'na gittik. Dünyanın dört bir yanından gelen çeşit çeşit ağaçlar gördük... hepsi de çok güzeldi. Ağaçlar burada özenle yetiştirilip bilim adamları tarafından inceleniyormuş, bir çeşit canlı bitki laboratuarı yani :). Öğretmenler öğrenciler için buraya gezi düzenleyip bitkileri tanıtıyormuş... ben daha okula başlamadan gördüm bir çoğunu, bakalım 10 yıl sonra bu ağaçlar ne kadar büyümüş olacak.

"Arı Maya" olmuşum

2007-04-28T18:36:00.000+03:00

Annemin küçüklüğündeki çizgi film kahramanı olan "arı Maya" olmuşum annem öyle diyor :) .Bugün annem bana kendi bebeklik kıyafetlerini giydirdi ve hatıra fotoğrafı çekti.

Annem beni giydirirken çok eğlendi :) "Ay ay benim küçük prensesim annesinin tulumunu da giyermiş.... küçük ülkem mi olmuş benim bebeğim aman da aman..."

Ben ise giyin çıkart, giyin çıkart çok sıkıldım :) sonunda çığlığı bastım, annem de apar topar kendi tulumumu giydirip bana sus payı olarak çilekli süt verdi :))).

İnanması zor tabi, ama annem de bu kadar küçükmüş bir zamanlar... peki ben acaba ne zaman annem kadar büyüyeceğim... http://picasaweb.google.com/ilsuyaman

Bugün 23 Nisan, neşe doluyor insan...

2007-04-23T11:39:00.000+02:00

Öyle hızlı büyüyormuşum ki annem her sabah "benim kızım bu sabah daha da büyümüş, değil mi babası" diyor ve ikisi de hayran hayran dakikalarca beni seyrediyor.. ben ise her defasında şu merasim bitse de karnımı doyursam diye annemin gözlerinin içine bakıyorum :)) ama nafile... yapılacak bir şey yok, sabırla bana bakmaya doymalarını bekliyorum :)

Es'in bana hediye ettiği, yatağımında dönerek müzik çalan ayıcıkları izlemeyi çok seviyorum. Özellikle sabahları annemle babam kahvaltı yaparken, ben de oyuncağımı pür dikkat izliyorum. Hatta bazen kendimi tutamayıp keyif çığlıkları bile atıyorum :))

Bugün ilk arkadaşım ile tanıştım...

2007-04-22T21:05:00.000+02:00

Bugün ilk arkadaşım ile tanıştım. Adı "Ceylin" benden tam 1 ay büyük. Beni ziyarete geldi ve bana çok ama çok güzel bir şort-etek hediye etti. Güzel hediyemi giyebileceğim günü dört gözle bekliyorum. Teşekkürler Ceylin...

Dördüncü haftamı da doldurdum...

2007-04-18T21:05:00.000+02:00

Bir ayımı doldurmama çok az kaldı...

Bu haftamı çevremde hareket eden herşeyi pür dikkat izleyerek geçirdim.

Gaz sancılarım da bu hafta biraz daha arttı...ama babama hiç çaktırmıyorum, annemle birlikte gündüzleri canımız çıkıyor, akşam olduğunda ikimiz de bitap düşüyoruz.. sonra sabaha kadar kesintisiz sayılabilecek bir uyku ile kendimize geliyoruz.. sabah olduğunda gaz maratonu yeniden kaldığı yerden başlıyor... babam ise beni çoğunlukla keyfim yerindeyken görüyor ve benimle oynayarak özlem gideriyor...:)) annem de, babamla aramızdaki o çok özel ilişkiyi hayranlıkla izliyor ve sanırım biraz da kıskanıyor:))... raz darttı

süprizzz

2007-04-14T21:23:00.000+02:00

Aman allahım çevredeki bu çığlıklar da ne.. alt tarafı hareket halindeki nesneleri, kişileri takip ediyorum... bu kadar abartılacak ne var ki... annem babam, teyzem...herkeslerde bir sevinç bir coşku ki sormayın gitsin...

(bak bak takip ediyor... vallahi görüyor... bak bak bilinçli baktı ... görüyor musun ben hareket ediyorum kafasını çevirip beni takip etti...ay bu vallahi beni görüyor...aaa bana güldü...)sesleri arasında ben de şaşkınlık içinde etrafı izliyorum..

Bu kadar sevineceklerini bilseydim daha önce gösterirdim bu meziyetimi :)

Bugün 14 Nisan 2007. Bugün ilk defa hareket eden nesneleri bilerek ve isteyerek takip etmeye başladım...( annem öyle diyor)

3. haftamı da geride bırakırken...

2007-04-11T15:32:00.000+02:00

Bugün tam 3 haftamı doldurdum... 6 Nisan Cuma günü doktora kontrole gittik, doktor gelişimimi çok iyi buldu ve 4.280 gr olduğumu söyledi oldukça iyi besleniyormuşum. Eh annem öyle güzel sütler hazırlıyor ki bana, içmeye doyamıyorum. Hatta çoğu zaman uyurken rüyamda bile süt içmeye çalışıyorum... Annemle babam, ben uyurken halime çok gülüyorlarmış (öyle diyorlar :)).

Dün bir adım daha terfi ettim :) Annem boyumun uzadığını ve tulumlarıma sığmadığımı söyledi ve artık "yenidoğan" tulumlarından çıkıp "0-3 ay tulumları" giymeye başlamışım. Hızla büyüyorum anlayacağınız...:)))

Hafta sonunda yine bir sürü misafir ağırladım, hele taa Hollanda'dan "Es" (Annemin kuzeni)'in beni görmeye gelmesi beni çok sevindirdi.

Şu sıralar gaz problemi yaşamaya başladım. Geceleri annemle babama pek sorun yaşatmasam da gündüzleri annemin canını çıkartıyorum :) ama ne yapayım çok sancım oluyor... doktorum bana bir ilaç verdi bakalım işe yarayacak mı...

ikinci haftamı da doldurdum...

2007-04-04T07:49:00.000+02:00

Bugün iki haftamı doldurdum. Bu hafta büyümeye doğru önemli bir adım daha attım. Evet 9 ay boyunca annem ile aramdaki bağı oluşturan ve benim ihtiyaçlarımı karşılayan göbek bağıma 1 Nisan'da veda ettim. Annem ile babam bunu kutlamak için beni ilk defa dışarıya gezmeye çıkarttı. Sahil kenarında çok keyifli bir yürüyüş yaptık...

Babam nüfus cüzdanımı da geçtiğimiz hafta çıkarttı, artık ben de bu ülkenin resmen bir vatandaşıyım. Annem ile babam ismimi koyarken çok düşünmüşler ve bu ülkeye hayırlı bir evlat olmamı çok istemişler o nedenle de ismimi -ülkenin suyu bereketi- anlamına geldiği için "İlsu" koymuşlar. Daha şimiden 1 milyardan fazla kişinin temiz su kaynaklarına ulaşamadığını düşündüğümüzde ben büyüdüğümde "su" kimbilir ne kadar değerli olacak... İnşallah ailemin istediği gibi benim uğurum bu ülkeye, bu dünyaya su ve bereket getirir...

doğum günün kutlu olsun babişko

2007-04-03T21:33:00.000+02:00

bugün babamın doğum günü... üstelik babamın benimle birlikte geçirdiği ilk doğum günü.. gerçi ben bugünü maalesef uyuyarak geçirdim ama ne yapayım henüz çok küçüğüm ve uykuya yenik düşüyorum... seneye inşallah babamla birlikte kutlayacağız bu özel günü...

seni seviyorum babişkoo...

ilk haftam böyle geçti...

2007-03-28T11:11:00.000+02:00

bugün bir haftamı doldurdum....

bu bir haftada neler mi yaptım? neler yapmadım ki... annemin bana hergün hazırladığı muzlu, çilekli, elmalı, kayısılı çeşit çeşit sütleri içtim... içtikçe uykum geldi uyudukça acıktım, acıktıkça içtim... Annem kendini süt sağma makinası gibi hissetse de benim keyfim yerinde... Kısaca hayatımdan oldukça memnunum.. babam hep altımı temizliyor ve bana masaj yapıyor... gazım olduğu zaman da babam hemen yardımıma koşuyor...

Pazartesi günü doktora gittik. Doktor, gelişimimin gayet iyi olduğunu söyledi bir haftada 200 gr. almışım. Sanırım çilekli, muzlu sütlerin yararı oldu :)...

Pazar sabahı evdeki ilk banyomu da yaptım. Öyle keyifliydi ki hiç ağlamadım.. Babam beni tuttu annem de yıkadı... gerçi bu keyif sadece 5 dk sürdü ama olsun annem bana söz verdi büyüdüğüm zaman suyla istediğim kadar oynayabileceğim.. Banyo yapmak çok keyifli hele arkasından yapılan yağlı masajın hazzını tarif etmek imkansız...

Merhaba Dünya Ben Geldim

2007-03-25T19:17:00.000+02:00

Baharın ilk gününde bu dünyaya gelmeye karar verdim. Doktorum Dr.Kağan Kocatepe'nin yardımı ile 21 Mart 2007 tarihinde saat 02:27'de dünyaya merhaba dedim. Doktorum, 3.850 gr ağırlığında olduğumu ve boyumun da 52 cm olduğunu söyledi.

9 aylık yolculuğumun son günlerine veda...

2007-03-07T22:29:00.000+02:00

Henüz annemin göbek deliğinden görebiliyorum dünyayı :) ama çok yakında aranıza katıldığımda gözlerimle, ellerimle, tüm bedenimle tanıyabileceğim dünyayı...

Aramızda kalsın, oldukça sıkıldım buralarda... bu sıcak rahat ve güvenli yeri özlermiyim bilmiyorum ama ben artık dünyaya sizlerin yanına gelmek istiyorum. Burada gördüklerim ve öğrendiklerim bana yetmiyor artık... daha çoğunu öğrenmek istiyorum.